Oficjalnie sezon dobiegł końca więc czas na krótkie podsumowanie. Muszę przyznać, że był to mój najgorszy jak do tej pory sezon… Zacząłem go dość wcześnie z niezwykłą jak dla mnie motywacją, zimą przykładałem się do treningów jak nigdy wcześniej, wszystko szło po mojej myśli. Pierwsze wyścigi był jak dla mnie zadowalające jednak szczyt formy planowałem na czerwiec bo właśnie w tym miesiącu odbywały się najważniejsze imprezy, niestety wtedy dopadło mnie załamanie formy… W tym czasie obywały się Mistrzostwa Polski na których zająłem dopiero 8 miejsce co było zdecydowanie poniżej moich oczekiwań. Długo szukałem przyczyn. Na pewno jedną z nich okazały się alergie o których dowiedziałem się dopiero na badaniach.

Wszystko zaczynało sie powoli układać, z początkiem lipca jeździłem już lepiej i właśnie w tym momencie stało się najgorsze – wypadek, operacja, 2 tygodnie w szpitalu potem miesiąc powracania do normalności. W tym roku miałem już na rower nie wsiadać. Okazało się, że nie jest wcale tak źle jak na początku sobie to wyobrażałem i po 2 miesiącach od wypadku już jeździłem. Były to raczej przejażdżki najpierw po szosie potem w lesie. Wystartowałem w wyścigu Kaczmarek Electric w Wolsztynie i na tym już ostatecznie zakończyłem sezon.

Prawdopodobnie w tym roku jeszcze wystartuje w kilku wyścigach przełajowych tylko i wyłącznie treningowo. Przygotowania do nowego sezonu zaczynam w grudniu. Obecnie poszukuję nowego klubu i sponsorów indywidualnych. W chwili obecnej po moich przejściach nie ma już prawie śladu. Wyciągnąłem wiele wniosków i na pewno będę musiał pare rzeczy pozmieniać, żeby przyszły rok był lepszy.

Następnego dnia stawka znacznie się powiększyła. Pojawili się między innymi Andrzej Kaiser, Krzysztof Krzywy, Oskar Pluciński, Rafał Hebisz, Bracia Banach, Rafał Alchimowicz, Piotr Kurczab, Artur Miazga, Marcin Kawalec. Trasa liczyła 90 km (3 pętle po ok 30 km) Wiedziałem, że nie będzie łatwo i tak też było. Od startu jechało mi się bardzo ciężko, a do tego jeszcze ucieczka Bartka Banacha spowodowała, że tempo było na prawdę duże. Próbowałem utrzymać się grupy chociaż z każdym kilometrem czułem się coraz gorzej. Kryzys dopadł mnie w najtrudniejszym miejscu trasy, czyli na podjeździe „baba jaga” wtedy musiałem odpuścić. Kolejną pętle jechałem już dużo wolniej a mimo to i tak mój kryzys się pogłębiał, więc wycofałem się z wyścigu.

Wyścig indywidualny także nie należał do najlepszych. Moim celem było dojechanie do mety. Wystartowałem bardzo spokojnie z ostatniej lini i nie próbowałem za wszelką cenę gonić czołówki. W połowie wyścigu kiedy stawka się rozciągnęła postanowiłem trochę przyśpieszyć. Ostatecznie zająłem 20 miejsce i 8 w u23. Może i osiągnąłem ten niezbyt wygórowany cel ale i tak czuję spory niedosyt ponieważ nie jest to najlepszy wynik w był to najważniejszy wyścig w tym sezonie.

Brawa dla Marty Sułek,  która zdobyła brązowy medal w wyścigu indywidualnym !